( 1 ) ( 287 / 1 / 1 ) سپردن فرماندهى پيكار عراق و پارسيان ، به المثنّى مثنّى بن حارثه ، نزد أبو بكر آمد و گفت : مرا به سرپرستى مردمم بگمار ، و أبو بكر چنين كرد . ولى دربارهء اين سرپرستى ، از نامه‌اى سخن نگفته‌اند . مثنّى بن حارثه به عراق آمد و پيكار كرد ( مختصر فتوح الشّام ، أزدى ، نسخهء خطى پاريس ، ورق 16 / الف ) . سپس وى برادر خود ، مسعود بن حارثه را براى درخواست نيروى كمكى نزد أبو بكر فرستاد . از نامه‌اى ياد نشده است . أبو بكر ، همراه وى به مثنّى نوشت : اما بعد : من خالد بن وليد را به سرزمين عراق گسيل كردم . تو با همهء كسان خود به پيشباز او برو . وى را يارى ده و ياور و وزير او باش و در هيچ كارى از فرمان وى سر مپيچ . در هيچ انديشه‌اى با وى ناهماهنگ مباش . زيرا او از آن كسانى است كه خداوند در كتاب خود در وصف آنان گفته است : « محمّد فرستادهء خداست و همراهان وى ، با كافران سختگير و با همكيشان خود مهربانند ؛ و ايشان را در حال ركوع و سجود مىبينى ( سورهء فتح / 48 / 29 ) . تا آنگاه كه وى با تو به سر برد ، او فرمانرواى توست . چنانچه از نزد تو برود ، تو به سمت پيشين خود بازخواهىگشت . درود بر تو ( فتوح الأزدى ، ورق 18 / الف - 33 / الف ؛ كتاب الرّدة ، واقدى ص 170 ) .